.

.

وقتی در باره ی مسائل اجتماعی بلاخص آسیب ها سخن می گوییم به معنی این است که همه ی ما به نوعی به آن مربوط می شوییم. یعنی حاشیه های اجتماعی حتما وارد جریانات زندگی ما خواهد شد. بطور مثال اگر ما خانواده و همسر و فرزندان و برادر و خواهران خوب داشته باشیم ، اگر مسائل اجتماعی مخرب وجود داشته باشد نا خود آگاه در جریان تاثیرات اجتماعی برای اینها هم مخرب خواهد  بود . کسانی که برای نظافت خانه هایشان ، زباله ها را بیرون از خانه ولو می کنند ، نمی دانند آلودگی ناشی از این زباله ها  باز هم خانه و کاشانه ی شان را آلوده خواهد کرد . در مسائل اجتماعی مانند فقر که در پی خود مشکلات فراوانی را به همراه دارد به  همین شکل خواهد بود . اگر اعتیاد در جامعه باشد ، اگر فساد اخلاقی ، ایدز و هزاران بلایای اخلاقی گریبان گیر جامعه گردد ، ما چگونه می توانیم خانواده ی خود را از این آسیب ها نجات دهیم ؟ یا باید دائما خطر و خطر پذیری را اعلام کنیم ویا آنکه کوشش کنیم این بلایا کاهش یابد و یا حذف شوند . حتی اگر نزدیکان ما افرادی آگاه و توانمند شوند که هرگز در دام چنین آسیب هایی نیفتند،آرامشی نخواهند داشت .چون دائما باید در مقام مقابله و مبارزه باشند و این گونه است که  آرامش  کلی از جامعه رخت می بندد. فقر ایمان را می برد ، قبح بسیار ی از کارها مانند دزدی ، تکدی گری و ...  را محو می کند . فقر آسیبی است که بیشترین ضربه را به فرهنگ و فهم و شعور آدمی وارد می کند و راه انتخاب صحیح و بهتر زندگی کردن را از اومی گیرد . اگر درصد بالای فقیران  به آموزش و تربیت ، کا رهای سازنده و گریز از اعتیاد و فساد اخلاقی روی آورند ، شاید دیگر نتوان به فقر بعنوان زیر بنای بلایای اخلاقی نگاه کرد . ولذا بیشترین رویکرد موسسات خیریه و نهاد های متولی رسیدگی به خانواده های فقیر و بی بضاعت ،رویکرد فرهنگی تربیتی و ایجاد اشتغال زایی تا رسیدن به بی نیازی است . شاید بعضی ها بگویند مگر ما وزارت رفاه و یا وزارت کار و تامین اجتماعی نداریم ؟ مگر کمیته ی امداد کمک نمی کند ؟ و خلاصه صدها مگر های دیگر . اما باید دید که  به دلایلی که ذکر شد همه ی ما مسئولیت پرداختن به امور اقشار ضعیف را داریم.چرا که خود ما بیش از نهاد های دولتی ذی نفع هستیم . از طرفی بزرگان دین ما مانند پیامبر اکرم (ص) و علی (ع) خود شخصا به امو ربینوایان رسیدگی می کردند. یعنی آنقدر این امر مهم بود که آنها به کس دیگری واگذارش نکردند . در روایات است که در روز قیامت همه از خدا عذر خواهی می کنند و خدا فقرا را اکرام می نماید . البته  بزرگان دین ما به واسطه ی دانش الهی که داشتند ، نیازمندان واقعی را می شناختند ، اما امروزه تشکیلات نهاد های خیریه ایی  مسئولیت شناسایی آنها را بر عهده دارند . نکته ی دیگر این است که برخی از این موضوع انتقاد می کنند که کشور ما به کشورهای همسایه و یا سایر کشور ها کمک  می کند ، آیا بهتر نیست به مردم خودمان کمک کند ؟  چون موسسات خیریه ایی فعالیت سیاسی ندارند ما نیز به این موضوعات اعتنا نداریم . در تمام دنیا در کنار دولت ، نهاد های مردمی به مسائل افراد نیازمند رسیدگی می کنند. اینها دلیل نمی شود که به نیازمندان دور بر خودمان توجه نکنیم . البته مسئولیت رفع همه ی مشکلات آنها  با ما نیست . اما نباید فراموش کنیم که هر کس به اندازه ی توان خود موظف است که این بار از دوش جامعه بردارد. که خدای رحمان می فرماید : لیس الانسان الا ما سعی

نکته ی دیگر این است که چرا ما کوشش داریم تا مشارکت افراد را جلب کنیم؟ شاید خود افراد بخواهند به اقوام ونزدیکان خود کمک کنند که دستور اکید دین است که ثواب اول احسان به خویشان است . نکته ی مهم این است که شاید    نزدیکان یک فرد، آنقدر نیازمند کمک نباشند ،  ویا بعضی ها دلشان نمی خواهد نزدیکانشان بدانند که اینها توان کمک کردن دارند که خودشان را در زندگی شل کنند وتا مشکلی پیش آمد به اینها رجوع نمایندودر واقع بار زندگی خود را به دوش سایرین بیندازند . گاهی مقدار کمک آنقدر چشمگیر نیست ، که بتواند گره ایی از کار کسی بگشاید ولی اگر این کمک ها در جایی جمع شوند ، می توان با آن بخشی از مشکلات افراد را حل کرد .از طرفی تداوم کمک ها تا زمان رفع نیاز مهم است . بویژه برای ایتام و زنان بی سر پرست و بد سر پرست .

  انجمن خیریه ی طهورا در حوزه ی زنان کار می کند ، وبرای دختران و کودکان دانش آموز فعالیت می نماید . چون  اینها آسیب پذیر ترند . و ما هم با مشکلات آنها و نقش گروه زنان آگاهیم . ما می دانیم که اگر دختران وزنان در بستر فقر به فساد کشیده شوند دیگر نخواهند توانست برای تربیت فرزند و حتی در حوزه ی اشتغال و امور خانوادگی افرادی مفید باشند و در حوزه  ی اجتماعی مردان و  فرزندان ما هم از کنار اینها آسیب خواهند دید .

افراد خیر و علاقمند به امور خیریه ، در هر کجا که هستند ، ضمن آنکه می دانند پاداش نیکوکاری چیزی نیست که قیاس آن را ما تعیین کنیم ، کسانی هستند که در قطار زندگی خود هر گز به سرعت عبور نمی کنند ، بلکه ترمز می کنند ، به عقب برمی گردند تا نیاز مندان هم سوار شوند .اینها به خدا لبخند می زنند .خیریه یعنی آنکه لبخند خدا را ایجاد کنی . یعنی گرسنه ایی را سیر کنی و پوشاک یتیمی را بدهی ولی دم نزنی .  و زندگیت پر از نور شود ، برای آنکه نورو روشنی را به فقرا هدیه کردی . در آستانه ی عید نوروز شاد کردن کودکان نیازمند و زنان سرپرست خانوار را فراموش نکنیم . ما چشم به راه حضور سبزتان هستیم .

 

 

نوشته شده توسط زبنب عبدی در 18:33 | موضوع:
• لینک ثابت   • 

از خانم قادري عزيز فرهنگي محترم -دبير

 رياضي مدرسه ي راهنمايي ۱۵ خرداد نصير آباد

شهريار براي اهداي هداياي نقدي شان به انجمن خيريه

 ي طهورا تشكر و قدر داني مي شود .

نوشته شده توسط زبنب عبدی در 10:46 | موضوع:
• لینک ثابت   • 

     غدير و احسان- نيكو كار عزيز سر كار خانم

خديجه ي ذوالقدر

 غدير منبعي عظيم براي  عشق به ولايت است . توسل به امير المومنين (ع) توسل به همه ي نيكي ها و خوبي هاست . توسل به خود خداست. با اندكي تاخير  ازهداياي غير نقدي خانم خديجه ذوالقدر ( ميوه و شيريني ) و مشاركت فرهنگي  همكارانشان از دانشكده ي علو م پزشكي ايران – روبروي  بيمارستان خاتم الانبياءتهران  تشكر و قدر داني  مي شود .  

نوشته شده توسط زبنب عبدی در 12:0 | موضوع:
• لینک ثابت   • 

 

 تجمیع انفاق و نیکوکاری با همت بلند و قلب های مهربان شما برای زنان و کودکان و دختران دانش آموز از ۱۲ بهمن تا ۲۰ اسفند

هدایای نقدی و غیر نقدی -اقلام خوراکی و البسه و لوازم خانگی نوو کار کرده ی قابل مصرف

شماره حساب سیبا ۰۱۰۳۲۱۲۲۱۲۰۰۲

و۲۹۸۵ بانک ملی فاز یک اندیشه شهریار

۰۹۱۲۲۶۵۸۶۵۷-۰۲۶۲۳۲۳۹۶۰۰

نوشته شده توسط زبنب عبدی در 23:38 | موضوع:
• لینک ثابت   • 

از دوستان عزیز نیکوکار خانم :

محترم سعید نژاد از دبیرستان الزهراءشهریار و خانم شیعی از دبیرستان هاجر نصیر آباد شهریار به خاطرهدایای نقدی وغیر نقدی و خانم مینا شکری آموزگار دبستان سپهان به خاطر اهداء یک راس گوسفند و خانم جیریایی مربی تربیتی مدرسه ی ۱۵ خرداد شهریار در جهت تهیه ی اقلام مورد نیاز خانواده های نیازمند تشکر و قدر دانی می شود .

نوشته شده توسط زبنب عبدی در 0:59 | موضوع:
• لینک ثابت   •